Skarżyłam się.
Skarżyłam się, że jest mi źle bez Ciebie.
Bo tak było.
Ty istniałeś, a ja nie.
Ja mieszałam się z różanym
wdziękiem, gnijącym się ciałem i grobem.
Zapadałam się.




do tego momentu wiersz jest naprawde dobry!! Podoba mi się!
Niestety puenta pozostawia wiele do zyczenia, przede wszystkim brakuje mi tego co jest w początku, takiej olewatorskiej maniery modernistycznej.


od tego momentu:

Teraz gdzieś odszedłeś.
Gdzie?-nie wiem.
Zabrałeś wszystko, co miałam,
zostałam taka pusta, cicha...
Więc teraz Cię błagam:
Oddaj mi serce!!

wiersz juz jest jak tysiąc innych, oklepane schematy, boli mnie to kurde, ale i tak oceniam na plus, ponieważ początek jak żaden inny! pomysl nad tą koncówką jeszcze!

dziekuje kiciu...^^ ucze sie na swoich bledach:)

Idziesz po to by upaść na ziemię, upadasz aby nigdy już nie powstać...